Na de geboorte van mijn eerste zoon dit gedicht geschreven en ingestuurd naar Gedichtenweb. Ik zie nu pas dat ik er een 10 voor heb gekregen :) Zie ook dat meer mensen het op hun blog hebben gebruikt :) Gaaf! Mooi!

Standaard

Mijn zoon
Geschreven door: Femia Spaans – Onderwerp: Gedichten wedstrijd

Een engeltje is in mijn armen neergedaald.
Jij…
Stralend als goud.
Van mij…
Van binnen voel ik mezelf veranderen.
Gevoelens waar ik het bestaan niet van ken.
Voor eeuwig zijn wij aan elkaar verbonden.
Tot zelfs na mijn dood.
Ik geef jou alles wat ik geven kan.
Alles doe ik voor jou.
Ooit zal ik jou moeten loslaten.
Dan zal jij het leven proeven op jou eigen manier.
Wees voorzichtig mijn lieve jongen.
Vergeet niet wie je bent want wie je bent is goed.
Ik zal er altijd voor je zijn mijn kleine, grote man.

Beoordeling: 10

De prachtige zwaan..

Standaard

Heel lang geleden, in een land hier ver vandaan leefde een jonge zwaan.Het was een heel bijzondere zwaan. Dit omdat het in het bezit was van zilveren poten.Zo zilver dat als de zon scheen, je moest oppassen dat je niet verblind werd door de schittering. De zwaan had een rode snavel, groene ogen, witte veren, maar wat nog het meest bijzondere was aan deze zwaan waren de 2 prachtige gouden veren. De veren bevonden zich vlak onder haar hart.

De zwaan leefde daar in een prachtige omgeving. Ze had vrienden, familie en genoeg voeding om te overleven. Op het eerste gezicht een prima situatie.Toch voelde de zwaan een groot verdriet. Ze had dan wel vrienden en familie om zich heen, maar daar zaten helaas ook zwanen tussen die alleen maar haar uiterlijk zagen.Steeds als ze probeerde dit te uiten werd ze scheef aangekeken en werd haar de rug toegekeerd.

Tot ze er op een dag genoeg van had. Ze besloot weg te gaan. Maar hoe ging ze dit aanpakken? Ze dreef in het water en wachtte tot het middaguur. Tot de zon op zijn volst scheen. Precies op dat moment stak ze haar poot boven het water uit in de richting van de zon. Deze weerkaatste het licht in het water, waardoor uiteindelijk de hele oever belicht werd van een licht zo vel dat de zwanen aan het land hun halzen moesten draaien om hun ogen te beschermen. Op dat moment sloot zij haar ogen en vloog…

Ze vloog uren, dagen, weken. Tot ze echt niet meer kon en moest gaan rusten. Ze viel in een diepe slaap. Opeens hoorde ze een stem. De stem klonk heel vertrouwd. Deze stem vertelde haar dat het helemaal niet goed ging met hun land. Ze begon te twijfelen of haar keus wel de juiste was geweest. De stem verzekerde haar dat er maar 1 oplossing was. 1 van haar prachtige gouden veren uittrekken en aanbieden aan de koning van het land. Uiteraard deed de zwaan dit, maar schrok toen wakker van de pijn en zag dat ze nog maar 1 gouden veer over had.

Op een dag merkte de zwaan dat er naar haar gekeken werd. Ze keek achterom en zag dat er een andere zwaan met haar mee vloog. Ze vloog ernaar toe en begon te praten. De andere zwaan knikte begrijpend, luisterde en gaf haar een duwtje als ze even geen energie meer had. Hij sprak niet, maar was op een bepaalde manier bij haar zoals ze nog nooit gevoeld had.

De prachtige zwaan vertrouwde het toch niet helemaal en vroeg aan de andere zwaan: “waarom praat jij niet?” waarop de andere zwaan antwoorden: ”Ik zie dat jij veel gegeven hebt. Ik wil er voor jou zijn. Ik wil luisteren. Ik wil weten wie jij werkelijk bent en ik wil jou geven wat jij nodig hebt. Je schoonheid van buiten is duidelijk, maar de afgelopen dagen heb ik een nog veel mooiere schoonheid in jou gezien. Die schoonheid zit verborgen achter die oh zo verleidelijke gouden veer.”

Uiteindelijk kwamen ze in een prachtig land terecht. Ze waren er beiden zo ontzettend vol van. Hun geluk kon niet meer op. De zon scheen en de 2 zwanen dreven verliefd in het water. Het water was rustig en langs de waterkant stonden prachtige bloemen en planten.Toen de prachtige zwaan langs een rozenstruik dreef, bekeek ze zichzelf in het water. Ze was trots. Het was goed zo. Ze zei tegen zichzelf: “jij bent mooi van buiten, maar vooral van binnen”. En terwijl ze dit zei voelde ze een vleugel om haar heen slaan.

De kaars…

Standaard

Ik ben licht, warmte, gezelligheid en rust.

Ik kan branden, verwarmen, licht geven en romantiek bieden.

Ik ben meestal tevreden, maar zou soms wel eens op een andere plek willen staan.

Meer in het zicht..

Mijn kwetsbaarheid zit in mijn lontje.

Als deze afbreekt kan ik niet meer branden..

Het liefst zou ik in het middelpunt staan, zodat ik alle kanten op kan stralen..

Ik zou wel eens een andere vorm willen hebben, meer rondingen, zodat ik meer variatie kan bieden.

Wat hoger zijn zodat ik langer kan branden..

Stabiliteit bied mij veiligheid…

Liefs,

De Kaars..

Wat is loslaten?

Standaard

Loslaten is niet ophouden met liefhebben,

Het is herkennen dat ik het niet voor een ander kan doen.

Loslaten is niet mezelf afsluiten,

Het is realiseren dat ik een ander niet kan beheersen.

Loslaten is niet iets mogelijk maken,

Maar toestaan dat de dingen gaan zoals ze gaan.

Loslaten is niet vechten tegen machteloosheid,

Maar accepteren dat de uitkomst zich niet dwingen laat.

Loslaten is niet een ander willen veranderen of verwijten maken,

Maar het beste ervan maken voor mijzelf.

Loslaten is niet zorgen voor, maar geven om een ander

Loslaten is niet uit handen nemen, maar ondersteunen.

Loslaten is niet oordelen,

Maar toestaan dat de ander ook maar gewoon een mens is.

Loslaten is niet proberen een uitkomst te regelen,

Maar accepteren dat de ander zijn eigen weg gaat.

Loslaten is niet beschermen,

Maar toestaan dat de ander zijn eigen realiteit onder ogen ziet.

Loslaten is inzien dat de ander zich niet laat controleren,

Maar dat ik alleen kan streven naar diegene die ik droom te zijn.

Loslaten is minder bang zijn en meer liefhebben!